Donker


leestijd: ongeveer < 1 minuten

Corona

Stoelen bezitten zichzelf
in behandelkamers.

Matrassen voegen zich knellend
in riemen geperst in kasten.
Hun zachte buikjes puilen boven de spanning uit.

De olie geurt alleen nog voor zichzelf.

Het kussen heeft zichzelf te ruste gelegd.

Wierook wacht eenzaam
op de aangever van zijn vlam.

Ze wachten in het donker
geduldig,
op warme lichamen, rituelen,
begroetingen.

Het verlangen zweeft rond en rond,
zoekt naar mensen
die opengemaakt,
aangestoken willen worden.

Het is stil.

Het is zo stil,
dat als je goed luistert je het hoort;
hoe alles zich klaarmaakt,
ontvouwt,
voor nieuwe schone beginnetjes.

Van jou,
van mij,
de aarde.

©Carolien Oosterhoff – 2020

(We missen jullie, lieve klanten. Tot gauw)

Photo by Alexander Krivitskiy

6 gedachten over “Donker”

Plaats een reactie