Autobiografische lezing

Ben je organisator van een congres in de GGZ? Ben je een spreker en zoek je zelf nog een collega-spreker die vertelt over de helende ervaringen met methodes in Emotioneel Lichaamswerk als ingang? Ik ben 'boekbaar' als spreker. Onderstaand verhaal is in grote lijnen mijn ervaringsdeskundigheid.

'Levensverhaal met Body'

Echte heling begint met inzicht krijgen in je traumasporen, die omzetten in helende oefeningen met het lichaam zodat je - wanneer getriggerd - weet wat je moet doen om je pijn te verzachten en je shit niet uit te leven op anderen. Dat is mijn definitie van heling en geheeld zijn. Dat is dus iets anders dan 'af' en 'klaar' en 'nooit meer pijn hebben'.

Ik ben een groot pleitbezorger van Van der Kolk's boek Traumasporen. Daar doe ik meer mee dan alleen maar workshops of training in geven: ik geef graag autobiografische lezingen - of misschien moet ik zeggen...ik geef graag een lezing over mijn eigen levenspad gestaafd met theorie uit (onder meer) het boek 'Traumasporen'. Ik kan uit eerste hand vertellen wat werkt en niet werkt in therapieland. Ervaringsdeskundige, heet dat dan tegenwoordig. Overigens zijn we dat allemaal...(als we gewoon eerlijk zijn).

Niet genomen rouw

In mijn gezin van herkomst was er in de onderstroom godzijdank veel liefde (en nog). In de bovenstroom echter, was een veelheid aan niet-genomen rouw en daardoor weinig echt contact. Onverwerkt verdriet uit met name mijn moeders systeem van herkomst gaf een zware, verdrietige deken over ons gezin. Als meest gevoelige kind - de jongste - kwam ik al snel in het moeras terecht waar ik begon te zoeken naar antwoorden op alle onduidelijkheden die ik in ons gezin wel aanvoelde maar die nooit woorden mochten krijgen.

'Motherwound'

Mijn werkelijke ervaringen zijn lang ontkend - dat is een wat mildere verwoording voor de steeds populairder wordende term van gaslighting waardoor ik mijzelf op mijn 15e dan maar voor gek verklaarde: wat ik ervoer, 'was er niet' dus het moest wel aan mij liggen. Die vroege kind/eindconclusie is mede de oorzaak geweest van het antwoord (maar ook het probleem) steeds weer in mijzelf zoeken. Op zich een goede grondhouding voor leren, maar ook weer niet. Als je jezelf voortdurend alles in de schoenen schuift maak je jezelf 100% verantwoordelijk voor alle interactie in contacten. Ik zat voor mijn gevoel permanent fout en raakte alle gevoel met mijn eigen wereld kwijt. Daar kon ik immers niet op vertrouwen.

Rebel with a cause

Ik werd een delicate 'rebel-with-a-cause'. Toen ik later als 16-jarige tussen twee vechtscheidende ouders kwam te zitten ging ik bemiddelen (letterlijk: de boedelscheiding op me genomen), en vervolgens de spreekbuis voor de ene ouder naar de andere werd, kwam ik dusdanig in de knel met mijzelf dat ik op mijn 21e al bij een studentpsycholoog zat met de existentiële vraag wat ik 'hier eigenlijk kwam doen op aarde'. De vraag was misschien wel vooral; voor wie ben ik hier eigenlijk, behalve voor de ander? Diagnose: identiteitsstoornis en flink geparentificeerd. Ik wist niet wie ik was, omdat ik 100% focus had op de ouder in nood, welke van de twee het ook was, trouwens. Voor wie het kent; het was een klassiek 'drama-van-het-begaafde-kind-situatie': met altijd aardig doen en mijn eigen autonomie opgeven hoopte ik onbaatzuchtige liefde en de broodnodige verzorging te krijgen. Maar ja...

Depressies, ernstig eczeem, paniekstoornis, verslavingen, eetproblemen, co-dependency en verlangen naar de dood

Het is geen wonder dat ik met dat zelfopofferend gedrag getroubleerd raakte. In mijn relaties was ik snel getriggerd, ik werkte mij als insecure overachiever altijd de blubber in banen, ik had gesprekken met familieleden die soms succesvol waren maar soms ook niet, ik las me een slag in de rondte aan zelfhulpboeken, bezocht allerlei therapeuten en 'hulpverleners' in alle circuits denkbaar. Totdat dat recept niet meer werkte, uiteraard. Een keer moet het masker af en als we dat zelf niet doen, zorgt het universum wel voor een goeie knal. In 2004 - ik was 37 - ging ik echt goed onderuit. Ik ging diepgaand in groepstherapie. Vreselijk ingewikkeld vond ik dat. Maar het was toch heel goed voor mijn heling. Ik moest ook wel, want ik kon niet meer voor- of achteruit. Had straatvrees, een paniekstoornis, een depressie, een sprankje verlangen naar de dood zelfs. En daar begon de langzame afwikkeling en het ontwarren van de kluwen van ons gezin. En werd ik langzaam, echt heel langzaam, met zoveel vallen en opstaan, gezonder.

Ondernemer

Sinds 2009 - toen ik besloot om ondernemer te worden en ik mijn leven kon gaan inrichten dat aansloot bij mijn mate van heling en bij mijn karakterstructuur - is mijn eigen ontwikkeling in een stroomversnelling gekomen. Ik ging opleiding na opleiding doen, ook voor mijn eigen heling, omdat ik het toch niet helemaal in de reguliere GGZ had kunnen vinden. Vier belangrijke opleidingen markeren mijn leven in een 'voor en na'.

Voor & Na

Er is een leven voor & na Phoenixopleidingen. Er is een leven voor & na Stembevrijding. Er is een leven voor & na de opleiding in Tantra. En er is een leven voor & na Wheel of Consent/The Art of Receiving and Giving. En in het najaar ga ik de opleiding tot Ademcoach doen en ik weet beslist dat ook dat mijn leven weer als kruispunt zal gaan markeren. In die opleidingen leerde ik mijn plek innemen, teruggeven van lasten aan wie het toebehoorde, grenzen te stellen tot ik een ons woog en ga-zo-maar-door. Ik leerde over Transactionele Analyse, Systemisch Werk, taalpatronen en de kracht van verhalen, de werking van de muze op heling, de kracht van muziek en beweging, healing touch...ik ging alles rondom wensen en grenzen begrijpen, leerde aanraken en geraakt worden, in vol contact en in duidelijke begrenzing. Mijn vriendschappen gingen veranderen: sommige mensen moesten echt uit mijn leven en er kwamen nieuwe, gezondere verbindingen voor terug.

Struikelend voorwaarts

Psychisch gezond worden: het ondernemerschap vraagt dit ook van je; als je al te veel in de knoop zit met jezelf gaat het ondernemerschap navenant moeizaam. Nadat ik mijn cliëntrol met verve had doorlopen (ik kan goed/diep reizen en heb een groot en aannemend hart als leerling), heb ik de begeleidersrol en supervisorpositie kunnen innemen. HeartPepper® is hier sinds 2012 het resultaat van. Ik heb 6 bedrijven, de een wat groter dan de ander, ben gezond en gelukkig, ik werk en leef 100% op mijn eigen voorwaarden. De klassieke Hero's journey wil dat ik vertel dat het nu altijd-helemaal-fantastisch gaat maar dat is niet zo. Ik struikel nog steeds wel 's (maar nu voorwaarts), raap bij elke val een goudstuk op maar het gaat niet meer over 100 dingen maar nog over 1 of 2 steeds terugkerende wonden. Ik geef door wat ik zelf heb ervaren als behulpzaam en ik ben steengoed in mijn vak. Mijn hedendaagse heterogeniteit is het resultaat van wat ik doe met mijn existentiële worstelingen: ik buig het om naar  nieuwsgierigheid, dus in plaats van me slachtoffer te voelen, leer ik. Mijn grootste successen zijn allemaal van na 2009.

Heling is geen lineair proces...

Er kwamen nog twee diepe dieptes langs: een faillissement van mijn eerste bedrijf en een reactieve psychose als reactie op een gewelddadig incident als tweede ravijn. Die reactieve psychose heeft me - gek genoeg - juist volkomen op aarde gekwakt. Ik heb hulp gezocht en gekregen (dank aan mijn steengoede huisarts, psychiater en psychotherapeut), ik was er meteen weer uit met behulp van lichte anti-psychotica en ik heb een jaar herstel genomen. Sindsdien is de ladder - en het verlangen - naar de hemel foetsie. Ik ben inmiddels al weer jaren en jaren medicatievrij, ben ook niet familiair belast met psychose en de depressies en diepe andere angsten zijn echt verleden tijd.

Triggers, patronen, valkuilen

Ik ken mijn triggers, patronen, valkuilen en ik weet welke mensen en situaties ik moet opzoeken voor groei of juist moet vermijden omdat het mensen met dader-energie zijn. Want de grond is steviger onder mijn voeten. Ik weet wie ik ben, wat ik wil, wat ik kan en waar ik voor sta. Mijn laatste grote uitdaging ben ik de laatste twee jaar aan het aangaan; het overwinnen van mijn eetstoornis en omgaan met oude, machteloze woede. Het gaat vooruit en mijn laatste inzichten gaan over - alweer - dat Mindfulness me helpt in combinatie met zelfregulatie zoals de Polyvagaal theorie aanraadt.

Radicaal eerlijk

Radicale eerlijkheid en zelfreflectie maken deel uit van mijn dagelijks leven. Net als goede wijn, voel ik nu hoe mijn huidige werk een kunst is die steeds fijnbesnaarder wordt door mijn levenservaring. Wat mij heeft geholpen, behalve cognitieve gedragstherapie, is bijna alles wat Bessel van der Kolk in zijn boek beschrijft. EMDR, Mindfulness, stembevrijding, verbonden ademsessies, aanraking, dagelijks bewegen, dans, opstellingen, kunst als muze.

Waarvoor kun je mij inzetten?

Deze thema's kan ik thuisbrengen in mijn biografie, ben ik in geheeld via niet-reguliere GGZ en durf ik over te vertellen.

  • Moederwond
  • Verslavingen
  • Co-dependecy
  • Eetstoornis
  • Paniekstoornis
  • Depressie
  • Suïcidaliteit
  • Trauma
  • Emotionele verwaarlozing
  • Identiteitsstoornis

Zoek je misschien een spreker op een congres over trauma, emotioneel lichaamswerk, heling, EMDR etc, neem dan contact op met mij. Uit directe hand krijgen verhalen letterlijk body. Voor de helderheid: ik vraag niet de hoofdprijs maar dit doe ik uitsluitend betaald

    Het lichaam is als een brief
    Lees hem door en kijk of hij het waardig is
    een vorst onder ogen te komen.

    Trek je terug in een hoekje, open de brief
    en kijk wat er in staat.

    Zijn de woorden wel geschikt voor een vorst?

    Zijn ze dat niet, verscheur hem dan,
    schrijf een nieuwe brief en corrigeer de fout.

    Denk vooral niet dat het gemakkelijk is om de brief
    van het lichaam te lezen, anders zou iedereen op
    slag het geheim van het hart ontdekken.

    Het valt niet mee om die brief te openen!
    Dat is slechts aan de sterken voorbehouden,
    het is geen kinderspel als bikkelen.

     

    Rumi